بگذار سر به سینه من تا که بشنوی آهنگ اشتیاق دلی در من...

از تمام عزیزانی که توی این یک سال به هر نحوی باعث رنجششون شدم،

عاجزانه میخوام که حلالم کنن...

خیلی دوستتون دارم دوستای خوبم...منو بخاطر همه ی بدی هام ببخشید...

و برای آرامش روحم دعا کنید...

تا ابد توی قلبم می مونید و آرزوم بهترین ها برای بهترین دوستای دنیاست...

سبز باشید و دلشاد...

پوریا...

نقطه . ته خط !

پایان

+ تاريخ یکشنبه هفدهم اردیبهشت 1391ساعت 14:48 نويسنده پوریا |

________________ یادت آن روزی که بودی زهره یارمن______________________

 

 

کاشکی چشمامو میبستم ، کاشکی عاشقت نبودم

اما هستم….

کاش ندونی بی قرارم ، کاش اصلا دوست نداشتم

اما دارم….

کاش ندونی که دلم واسه چشات پر میزنه

کاش ندونی که میاد هر روز بهت سر میزنه

کاشکی بارون غمت منو میبرد

کاش ندونی که نگاهم ، خیره مونده به نگاهت

کاش ندونی که همیشه ، موندگارم چشم به راهت

کاشکی احساسمو عشقت ، دیگه میمرد

، کاش میرفتم نمیموندم

اما موندم…

کاش یکم بارون بگیره ، کاش فراموشت کنم من

اما دیره…

کاش ندونی که دلم واسه چشات پر میزنه

کاش ندونی که میاد هر روز بهت سر میزنه

کاشکی بارون غمت منو میبرد

کاش ندونی که نگاهم ، خیره مونده به نگاهت

کاش ندونی که همیشه ، موندگارم چشم به راهت

کاشکی احساسمو عشقت ، دیگه میمرد...

+ تاريخ دوشنبه یازدهم اردیبهشت 1391ساعت 9:14 نويسنده پوریا |

________________ یادت آن روزی که بودی زهره یارمن______________________

بی تو من زنده نمانم

بی تو خانزده ی دشت جنونم صید افتاده به خونم

تو چسان میگذری غافل از اندوه درنم؟

بی من از کوچه گذر کردی و رفتی

بی من از شهر سفر کردی و رفتی

قطره ای اشک درخشید بر چشمان سیاهم

تا خم کوچه به دنبال تو لغزید نگاهم تو ندیدی

نگهت هیچ نیوفتاد به راهی که گذشتی

چون در خانه ببستم دگر از پای نشستم

گوییا زلزله امد گوییا خانه فرو ریخت بر سر من

بی تو من درهنه شهر غریبم

بی تو کس نشنود از این دل بشکسته صدایی

بر نخیزد از مرغک پر بسته نوایی

تو همه بود و نبودی تو همه شعر و سرودی

چه گریزی ز بر من؟ که زکویت نگریزم

گر بمیرم زغم دل بی تو هر گز نستیزم

من و یک لحظه جدایی؟ نتوانم.نتوانم

بی تو زنده نمانم

+ تاريخ یکشنبه بیست و هفتم فروردین 1391ساعت 9:23 نويسنده پوریا |

________________ یادت آن روزی که بودی زهره یارمن______________________

سلطان قلبم کشیدی چرا سایه از سر من
هرگز کجا این جدایی تو میشه باور من
یار قدیمی همیشه صمیمی به گلشن یاران تو عطر نسیمی
راه تو بسته دل تو شکسته به موی سپید و چهره خسته
ناز اون طرز غزلخونی تو
شور شادی و پریشونی تو
با همه خاطره هام به مزار تو میام
شاخه ای گل میارم اشک گلگون می بارم
من تو رو به گنج قارون نمیدم
به زر و مال فراوون نمیدم
ای تو سینه موندنی مثل قصه خوندن
ی از تو باغ خاطره تا افق پروندنی
از کدوم پنجره بود که پر زدی
به کدوم دیار تازه سر زدی
چی بخونم نمیتونم میخوام آواز بخونم
کوچه مرد قصه های آشنا
همدم مردم افتاده ز پا
مثل شب آروم ولی پر رمز و راز
مثل گل ساده ولی بی ادعا

+ تاريخ یکشنبه چهاردهم اسفند 1390ساعت 19:44 نويسنده پوریا |

________________ یادت آن روزی که بودی زهره یارمن______________________

آن سـو مــرو ایــن سـو بیــا ای گلبـن خنــدان من
                                              کـز روی تـو روشـن شـود شـب پیش رهبانـان من
هفــت آسمـــان را بــر درم وز هفــت دریــا بگـذرم
                                                      چـــون دلـبــرانـه بنـگــری در جــان سـرگـردان من
تـــا آمــدی انــدر بــرم شـد کـفــر و ایمـان چاکـرم
                                                                 ای دیـــدن تــو دیــن مـن وی روی تــو ایـمـــان من
یک‌لحظه داغم می‌کشی یکدم به‌باغم می‌کشی
                                             پیـش چـراغـم می‌کشی تـا واشود چشمــان من
 از لطـف تو جـان شـدم وز خویشتـن پنهـان شـدم
                                                      ای هسـت تـو پنهان شـده در هستی پنهـان من
بــر یـــاد روی مـــاه مــن بـاشـد فـغــــان و آه من
                                                                  بـر بـوی شـاهنشـاه مـن هر لحظـه‌ای ویــرانه من
گل جامـه‌در از دست تو وی چشـم نرگس مست
                        ای شـاخـه‌هـا آبـسـت تـو وی بــاغ بـی‌پـایـان من

+ تاريخ دوشنبه بیست و یکم آذر 1390ساعت 21:10 نويسنده پوریا |

________________ یادت آن روزی که بودی زهره یارمن______________________

 
اي هم‌نفسان تا اجل آمد به سر من                              از پاي درافتادم و خون شد جگر من
 
رفتم نه چنان کامدنم روي بود نيز                                نه هست اميدم که کس آيد به بر من
 
آخر به سر خاک من آييد زماني                                   وز خاک بپرسيد نشان و خبر من
 
گر خاک زمين جمله به غربال ببيزند                            چه سود که يک ذره نيابند اثر من
 
من دانم و من حال خود اندر لحد تنگ                           جز من که بداند که چه آمد به سر من
 
بسيار ز من دردسر و رنج کشيدند                               رستند کنون از من و از دردسر من
 
غمهاي دلم بر که شمارم که نيايد                                تا روز شمار اين همه غم در شمر من
 
من دست تهي با دل پر درد برفتم                                 بردند به تاراج همه سيم و زر من
 
در ناز بسي شام و سحر خوردم و خفتم                        نه شام پديد است کنون نه سحر من
 
از خواب و خور خيش چه گويم که نمانده است             جز حسرت و تشوير ز خواب و ز خور من
+ تاريخ شنبه دوازدهم آذر 1390ساعت 14:36 نويسنده پوریا |

________________ یادت آن روزی که بودی زهره یارمن______________________

کسی هرگز نمیداند چه سازی میزند فردا / چه می دانی تو از دیروز چه می دانم من از فردا / همین یک لحظه را دریاب که فردا میشوی تنها

* * * * * * * * * * * *


تنهایی ما غمگین است / درد دوری به دلم سنگین است / یاد ایام گذشته به دلم / زنده باد که چقدر رنگین است

* * * * * * * * * * * *


درویش کوچه های تنهاییم، کاسه ی گدایی مرا سکه ی نگاه تو کافیست

* * * * * * * * * * * *


وفای اشک را نازم که در شبهی تنهایی، گشاید بغض هایی را که پنهان در گلو دارم


 

+ تاريخ پنجشنبه بیست و ششم آبان 1390ساعت 20:59 نويسنده پوریا |

________________ یادت آن روزی که بودی زهره یارمن______________________

می بینی سكوتم را؟


می بینی درماندگیم را ؟


می بینی نداشتنت چه بر سر فریاد خاموشم آورده است؟


می بینی دیگر رویای نداشتنت هم نمی تواند تن لرزه های شبانه ام را آرام كند؟


می بینی هق هق نگاهم چه سرد بر دیواره ی همیشه جاودانه ی نبودنت مشت می زند؟ می بینی ؟


دیگر شانه هایم تاب تحمل خستگی هایم را ندارد.


دیگر حتی حسرت باران هم نمی تواند حسرت نداشتن تو را كم كند ...

دیگر آنقدر بغضم سنگین شده است كه توان گریستنم نیست...


می بینی دستهایم سردتر از هر زمانی عكس نداشته ات را مسح می كند؟


می بینی؟


هنوز هم گمان می كنم پاییز است و قرار است تو بیایی...


بهار هم نتوانست برای من پاییز را به پایان برساند...

 

+ تاريخ دوشنبه چهارم مهر 1390ساعت 15:13 نويسنده پوریا |

________________ یادت آن روزی که بودی زهره یارمن______________________

نمی دانم چرا امشب واژه هایم خیس شده اند

مثل آسمانی که امشب می بارد

و اینک باران

بر لبه پنجره احساسم می نشیند

و چشمانم را نوازش می دهد

تا شاید از لحظه های دلتنگی گذر کنم ...

+ تاريخ یکشنبه سیزدهم شهریور 1390ساعت 9:14 نويسنده پوریا |

________________ یادت آن روزی که بودی زهره یارمن______________________

آسمان هست

من هستم

مثل يک پرستوی مهاجر با حسی غريب

اما نه برای تو و نه برای هيچکس

در کنار اين مردم

شايد حضور صدايی نتواند نگاههايی چنين سنگين را جا به جا کند

شايد برای باور وجودم اثباتی لازم باشد

اما من وجود دارم

برای تنهايی ديوارهای اتاق

برای انتظار قلبهای بدون عکس

برای ترک خوردگی روح باغچه

من هستم با قلبی شکسته اما در حال تپيدن جدا از همه بودنها

همانطور که آسمان هست

+ تاريخ شنبه بیست و نهم مرداد 1390ساعت 18:40 نويسنده پوریا |

________________ یادت آن روزی که بودی زهره یارمن______________________

 

وقتی که رفتی

وقتی گفتی ازم خسته ای...

وقتی دیگه هیچ احساسی بهم نداشتی...

وقتی زیر همه قولات زدی

دلم گرفت... اما دوست داشتم...

وقتی عشقمو پس زدی...

وقتی بهم دروغ گفتی...

وقتی بدون من تنها نبودی...

دلم شکست.... اما عاشقت بودم

زندگی همینه.... و عشقت از دلم بیرون نمی ره... هر چی بین ما گذشته فراموش می کنم...

فقط...فقط عشقی که داشتم باهام می مونه... تا آخر عمر.. تا لحظه مرگ...!

زندگی کردن خیلی سخته اما زنده بودن آسونه عشق من....

امیدوارم خوشبخت بشی...!!!

+ تاريخ سه شنبه یازدهم مرداد 1390ساعت 9:31 نويسنده پوریا |

________________ یادت آن روزی که بودی زهره یارمن______________________

      همه رفتند کسی دور و برم نیست

      چنین بی کس شدن در باورم نیست

اگر این آخرا بی عاقبت بود

       به جز افسوس هوایی در سرم نیست



همه رفتند کسی با ما نموندش، کسی خط دل ما رو نخوندش

همه رفتند ولی این دل ما را، همون که فکر نمی کردیم سوزوندش

که حاشا تقه ای بر در نخورده، که آیا زنده ایم یا جون سپرده

که حاشا صحبتی حرفی کلامی، که جزو رفته هاییم ما نمرده



عجب بالا و پایین داره دنیا، عجب این روزگار دل سرده با ما

یه روز دور و برم صد تا رفیق بود، منو امروز ببین تنهای تنهام


خیال کردم که این گوشه کنارا، یکی داره هوای کار ما را

یکی هم این میون دلسوز ما هست، نداره آرزو، آزار ما را

 

درد دل من...

لینک : مستقیم – حجم : ۶ مگابایت

دانلود آهنگ همه رفتن کسی دور و برم نیست معین

+ تاريخ یکشنبه دوم مرداد 1390ساعت 20:26 نويسنده پوریا |

________________ یادت آن روزی که بودی زهره یارمن______________________

                  ﺧـﻮاﺑـﻴـﺪي ﺑـﺪون ﻻﻻﻳـﻲ و ﻗﺼﻪ

            ‫ﺑﮕﻴﺮ آﺳﻮده ﺑﺨﻮاب ﺑﻲ درد و ﻏﺼﻪ

                              ‫دﻳـﮕـﻪ ﻛـﺎﺑـﻮس زﻣـﺴﺘــﻮن ﻧﻤﻲﺑﻴﻨﻲ

                               ‫ﺗﻮي ﺧﻮاب ﮔﻠﻬﺎي ﺣﺴﺮت ﻧﻤﻲﭼﻴﻨﻲ

 

           ‫دﻳﮕﻪ ﺧﻮرﺷﻴﺪ ﭼﻬﺮهﺗﻮ ﻧﻤﻲﺳﻮزوﻧﻪ

          ‫ﺟﺎي ﺳﻴـﻠﻲﻫﺎي ﺑﺎد روش ﻧﻤﻲﻣﻮﻧﻪ

                             ‫دﻳﮕﻪ ﺑـﻴـﺪار ﻧﻤﻴﺸﻲ ﺑﺎ ﻧﮕﺮوﻧﻲ

                             ‫ﻳﺎ ﺑﺎ ﺗﺮدﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﺮي ﻳﺎ ﻛﻪ ﺑﻤﻮﻧﻲ

 

         ‫رﻓﺘﻲ و آدﻣـﻜﻬﺎ رو ﺟﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻲ

         ‫ﻗﺎﻧﻮن ﺟﻨﮕﻞ رو زﻳﺮ ﭘﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻲ

                           ‫اﻳﻨﺠﺎ ﻗـﻬﺮن ﺳـﻴﻨﻪﻫﺎ ﺑﺎ ﻣﻬﺮﺑﻮﻧﻲ

                           ‫ﺗﻮ ﺗﻮ ﺟﻨﮕﻞ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﺴﺘﻲ ﺑﻤﻮﻧﻲ

         ‫دﻟﺘﻮ ﺑﺮدي ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﻪ ﺟﺎي دﻳﮕﻪ

          ‫اوﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﺧﺪا ﺑﺮات ﻻﻻﻳﻲ ﻣﻴﮕﻪ

                         ‫ﻣﻴﺪوﻧﻢ ﻣﻴـﺒﻴﻨﻤﺖ ﻳﻪ روز دوﺑﺎره

                          ‫ﺗـﻮي دﻧـﻴﺎﻳﻲ ﻛـﻪ آدﻣـﻚ ﻧﺪاره

 

          ‫ﺧـﻮاﺑـﻴـﺪي ﺑـﺪون ﻻﻻﻳـﻲ و ﻗﺼﻪ

‫           ﺑﮕﻴﺮ آﺳﻮده ﺑﺨﻮاب ﺑﻲ درد و ﻏﺼﻪ

‫                          دﻳـﮕـﻪ ﻛـﺎﺑـﻮس زﻣـﺴﺘــﻮن ﻧﻤﻲﺑﻴﻨﻲ

‫                          ﺗﻮي ﺧﻮاب ﮔﻠﻬﺎي ﺣﺴﺮت ﻧﻤﻲﭼﻴﻨﻲ

 

           ‫دﻳﮕﻪ ﺧﻮرﺷﻴﺪ ﭼﻬﺮهﺗﻮ ﻧﻤﻲﺳﻮزوﻧﻪ

‫          ﺟﺎي ﺳﻴـﻠﻲﻫﺎي ﺑﺎد روش ﻧﻤﻲﻣﻮﻧﻪ

‫                         دﻳﮕﻪ ﺑـﻴـﺪار ﻧﻤﻴﺸﻲ ﺑﺎ ﻧﮕﺮوﻧﻲ

                         ‫ﻳﺎ ﺑﺎ ﺗﺮدﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﺮي ﻳﺎ ﻛﻪ ﺑﻤﻮﻧﻲ

 

           ‫رﻓﺘﻲ و آدﻣـﻜﻬﺎ رو ﺟﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻲ

           ‫ﻗﺎﻧﻮن ﺟﻨﮕﻞ رو زﻳﺮ ﭘﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻲ

                        ‫اﻳﻨﺠﺎ ﻗـﻬﺮن ﺳـﻴﻨﻪﻫﺎ ﺑﺎ ﻣﻬﺮﺑﻮﻧﻲ

                        ‫ﺗﻮ ﺗﻮ ﺟﻨﮕﻞ ﻧﻤﻲﺗﻮﻧﺴﺘﻲ ﺑﻤﻮﻧﻲ

            ‫دﻟﺘﻮ ﺑﺮدي ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﻪ ﺟﺎي دﻳﮕﻪ

            ‫اوﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﺧﺪا ﺑﺮات ﻻﻻﻳﻲ ﻣﻴﮕﻪ

                         ‫ﻣﻴﺪوﻧﻢ ﻣﻴـﺒﻴﻨﻤﺖ ﻳﻪ روز دوﺑﺎره

                         ‫ﺗـﻮي دﻧـﻴﺎﻳﻲ ﻛـﻪ آدﻣـﻚ ﻧﺪاره...

+ تاريخ دوشنبه ششم تیر 1390ساعت 10:9 نويسنده پوریا |

________________ یادت آن روزی که بودی زهره یارمن______________________

آدم وقتی عاشق شد ... حتی يه لحظه هم عشقش رو نميذاره و بره

اگه اين كارو كرد ... اون عشق نيست

آدم وقتی عاشق شد ... چشمش خود به خود روی همه بسته ميشه

اگه نشد ... اون عشق نيست

آدم وقتی عاشق شد... فقط صلاح و خوبي عشقش رو ميخواد

اگه غير از اين بود ... اون عشق نيست

آدم وقتی عاشق شد ... يه لحظه نميتونه غم عشقش رو ببينه و آروم بگيره

اگه غير از اين شد ... اون عشق نيست

آدم وقتي عاشق شد ... نميتونه با بهونه هاي بيخودي عشقش رو ترك كنه

چون تو عاشقي هيچ بهونه اي پذيرفتني نيست.

 

پ ن:دلم گرفته از این دنیا از همه چی خسته ام  بی نهایت ...

 

+ تاريخ چهارشنبه چهاردهم اردیبهشت 1390ساعت 23:50 نويسنده پوریا |

________________ یادت آن روزی که بودی زهره یارمن______________________

 

دلم میخواد بارون بیاد شیشه شب رو پاک کنه

دیو سیاه قصه رو تو قطره هاش هلاک کنه

دلم میخواد بارون بیاد ناودون نو نوار کنه

کلاغ پیر خونرو چلچله بهار کنه

دلم میخواد بارون بیاد تا تورو همراش بیاره

دستای نازنینتو تو دستای من بزاره

وقتی بارون میزنه دلم میخوا چتر تو باشه

این کوچه بازم پر از صدای جای پای ماشه

وقتی بارون میزنه دلم میخواد که سر پناهم سقف آبی روسری خیس تو باشه

دلم میخاد با هم دیگه برگای باغ بشمریم

دلم نمیخواد گل ما نامه پنهونی بشه

میخوام هوای کوچمون دوباره بارونی بشه

وقی بارون میزنه دلم میخواد چتر تو باشه

این کوچه بازم پر از صدای جای پای ماشه...

 

+ تاريخ جمعه دوم اردیبهشت 1390ساعت 12:19 نويسنده پوریا |

________________ یادت آن روزی که بودی زهره یارمن______________________

میروم از شهر تو

میروم از شهر تو

                 آخر دگر عشقی نمانده...

یاد تو چون یادگار زخمی به دل من نشانده

        گمشدن در عشق بیهوده تو دیوانگی بود.

                    ای دل تنها ندیدی عشق تو خانگی بود؟

                                 عمری من شب زنده دار تو بودم

                 صد ترانه عاشقونه از تو و عشقت سرودم

بعد از این ای بی وفا...

                            عمر وفای من گذشته

                قصر رویاهای من در سینهات ویرانه گشته

                              میگذارم افسانه ات را پشت سر ای غریبه

آن نگاه عاشقانه در دو چشم تو غریبه

               میروم از روزگارت چون گذشته ها گذشته

                             دست سرنوشت سر انجامی دگر بر ما نوشته....

میرون از شهر تو آخر دگر عشقی نمانده ...

میرون از شهر تو آخر دگر عشقی نمانده ...

میرون از شهر تو آخر دگر عشقی نمانده ...

+ تاريخ سه شنبه سی ام فروردین 1390ساعت 2:33 نويسنده پوریا |

________________ یادت آن روزی که بودی زهره یارمن______________________

نازنین

وقتی از اوی رفته ی نیامده ات پرسیدم
گفتی
اونی که می خواستم منو برد بهشت و
اسم من و رو سردرش نوشت و
بهونه کرد بازی سرنوشت و
تو شهر رویا منو رها کرد
ولی
 تو بعد از رفتنت ، هرگز نپرسیدی که 
من بگویم
اونی که می خواستم منو برد از یاد و
رفت پیش اون کس که دلش می خواد و
زد زیر عشقش که یادش نیاد و 
مثل همه آدما بی وفا شد
.:
نازنین 
تو هرگز ندانستی که بودنت ، برای عاشقت ، زندگیست
بی تو قمار زندگی را چه ساده باختم
 
 
 
+ تاريخ پنجشنبه بیست و پنجم فروردین 1390ساعت 13:15 نويسنده پوریا |

________________ یادت آن روزی که بودی زهره یارمن______________________